Kluczowe informacje
Banki w Polsce przechowują historię konta przez minimum 5 lat od początku kolejnego roku kalendarzowego po zamknięciu rachunku, a niektóre dane mogą być przechowywane nawet 12 lat w celach statystycznych.
Powód przechowywania historii konta to m.in. kontrola skarbowa, przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz możliwość dochodzenia roszczeń cywilnych.
Historia konta obejmuje wszystkie operacje finansowe, w tym przelewy, płatności bezgotówkowe, wpłaty i wypłaty gotówki, raty kredytów oraz pobierane prowizje i opłaty.
Wyciągi z zamkniętego konta można uzyskać, składając wniosek do banku – osobiście, listownie lub przez bankowość elektroniczną, przy czym często wiąże się to z niewielką opłatą.
Nie ma możliwości wcześniejszego usunięcia historii transakcji – dane pozostają przechowywane zgodnie z przepisami prawa bankowego i mogą być wglądane przez właściciela konta oraz organy państwowe.
Jak długo bank przechowuje historię konta? Podstawa prawna
Ustawa Prawo bankowe narzuca na instytucje finansowe określone obowiązki, w tym to, jak długo należy przechowywać historię zamkniętego konta. Zgodnie z art. 105a tego dokumentu bank ma obowiązek przechowywania informacji dotyczących osób fizycznych, w tym historii konta przez 5 lat, licząc nie od dnia zamknięcia rachunku, a od początku kolejnego roku kalendarzowego. Wybrane dane przechowywane są nawet przez 12 lat, jeżeli wykorzystuje się je w celach statystycznych.
Dlaczego historia konta jest przechowywana przez minimum 5 lat?
Historia konta bankowego jest przechowywana przez minimum 5 lat nie tylko ze względu na obowiązujące przepisy. Ma to swoje uzasadnienie praktyczne związane z uprawnieniami administracji skarbowej w Polsce. Ta bowiem w trakcie kontroli rozliczeń podatkowych osób fizycznych oraz przedsiębiorców może wymagać przedstawienia szczegółowej dokumentacji do 5 lat wstecz. Jednocześnie w tym czasie może dojść do zamknięcia rachunku bankowego i jego właściciel powinien mieć możliwość odzyskania jego historii na rzecz przeprowadzanej kontroli.
Pod uwagę bierze się również przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML/CFT). Zgodnie z nimi również na terenie Unii Europejskiej obowiązuje wymóg przechowywania informacji o klientach bankowych i historii zawieranych przez nich transakcji przez minimum 5 lat od zakończenia jakiejkolwiek relacji z danym klientem i obejmuje to m.in.: zamknięcie konta bankowego, likwidację lokaty czy całkowitą spłatę kredytu.
Podstawowe powody przechowywania historii zamkniętego konta bankowego to:
- potrzeba dochodzenia roszczeń cywilnych,
- ewentualna kontrola skarbowa lub podatkowa,
- analiza ryzyka kredytowego przy ubieganiu się o kredyt,
- zbieranie dowodów księgowych, w tym dowodów potencjalnych przestępstw,
- spełnienie wymogów przepisów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.
Jakie dane zapisywane są w historii konta bankowego?
Historia konta bankowego zawiera podstawowe informacje dotyczące wszystkich operacji zachodzących na danym rachunku w danej jednostce czasu i są to przede wszystkim:
- przelewy przychodzące i wychodzące,
- historia płatności bezgotówkowych,
- wpłaty i wypłaty gotówki w bankomacie lub w placówce banku,
- raty kredytów bankowych,
- prowizje i opłaty subskrypcyjne,
- prowizje i opłaty pobierane za operacje i prowadzenie konta.
Jak długo przechowywać wyciągi bankowe i jak uzyskać je po zamknięciu konta?
Zaleca się przechowywanie wyciągów bankowych przez minimum 5-6 lat, aby zapewnić sobie szybki dostęp do niezbędnej dokumentacji w przypadku kontroli. Jak jednak uzyskać te wyciągi po zamknięciu rachunku? Wówczas należy złożyć do banku wniosek. W zależności od wybranej instytucji finansowej można to zrobić listownie, za pomocą infolinii lub po osobistym stawiennictwie w oddziale banku i potwierdzeniu swojej tożsamości.
Odbiór wyciągów w zamkniętego konta bankowego odbywa się:
- osobiście w oddziale banku,
- listownie,
- za pomocą bankowości elektronicznej.
Ta ostatnia opcja dostępna jest wtedy, gdy po zamknięciu konta posiadamy jeszcze inne produkty w ramach tej samej instytucji finansowej. Zwróć też uwagę na to, czy dyspozycja wydania wyciągu bankowego z zamkniętego rachunku wiąże się z dodatkową opłatą. Polityka banków jest różna, jednak zazwyczaj jest to koszt od 5 do 30 zł.
Czy można usunąć historię transakcji w banku?
Wiele osób zastanawia się, czy można usunąć historię transakcji w banku, jednak nie ma takiej możliwości. Nie można tego zrobić zarówno w trakcie prowadzenia rachunku, jak i w momencie jego zamknięcia. Ta historia pozostaje zapisana i przechowuje się ją przez 5 lat ze względu na obowiązek archiwizowania dowód księgowych. W dowolnej chwili po złożeniu odpowiedniej dyspozycji i wszczęciu postępowania wyciąg może zostać sprawdzony przez policję/prokuraturę w przypadku dochodzenia lub sprawy karno-skarbowej, a także przed organy Urzędu Skarbowego.
Najczęściej zadawane pytania
Historia rachunku bankowego – ile lat wstecz obejmuje?
Historia rachunku bankowego przechowywana przez bank obejmuje minimum 5-6 lat wstecz. W przypadku zamknięcia konta jest to 5 lat od rozpoczęcia kolejnego roku kalendarzowego.
Czy można usunąć historię transakcji w banku?
Nie ma możliwości wcześniejszego usunięcia historii transakcji w banku. Ta usuwana jest automatycznie przez bank po minięciu obowiązkowego okresu archiwizacji wskazanego przez przepisy Ustawy Prawo bankowe.
Jak otrzymać historię z zamkniętego konta bankowego?
Aby otrzymać historię z zamkniętego konta bankowego, należy skontaktować się bezpośrednio z bankiem za pomocą: infolinii, wniosku wysyłanego listem lub wizyty w stacjonarnym oddziale. Każdy bank może mieć inną politykę w tym zakresie, dlatego dokładnie się z nią zapoznaj.
Ile kosztuję wyciąg z zamkniętego konta bankowego?
Koszy wydania wyciągu z zamkniętego rachunku bankowego wynosi od kilku do kilkudziesięciu złotych. W niektórych bankach jednorazowe pobranie tego dokumentu nie wiąże się z dodatkową opłatą.
Kto może sprawdzić historię zamkniętego konta bankowego?
Historię zamkniętego konta bankowego na udokumentowany wniosek mogą sprawdzić: właściciel, organy Urzędu Skarbowego, policja czy prokuratura.
